Forums
Shkodra -Lajme - Forum - Chat - Muzik - Radio -Video - TV :: Forums :: Temat Shoqërore - Shkencat :: Letersia
 
<< Previous thread | Next thread >>
Asdreni - Aleksandër Stavre Drenova (1872-1947)
Go to page  1 2
Moderators: :::ShkoderZemer, SuperGirl, babo, ⓐ-ⓒⓐⓣ, Edmond-Cela, ::bud::, ~*Christel*~, Al Bundy, :IROLF:, ::albweb::, OLIVE OYL
Author Post
LUPEN
Fri Mar 10 2017, 10:51pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264
OLIVE OYL ka shkruar:

LUPEN ka shkruar:

Flutura

O flutur e vogel e kraheshkruar,
sa e kendshme qenke ne tu dukur,
kudo ti qe shkon duke fluturuar,
s'ka gje me te pelqyer, s'ka gje me te bukur!

Flutur, ti kur vjen, gjithe gazment sjell,
natyra qesh dhe bota eshte ne gezim
se ti, vogelushe, dimrin e percjell
dhe ne na mbush zemrat me mall pa mbarim!

Gjethi me ty ka shije kur bleron,
si dhe pylli ku eshte ne lulezim,
kur lehte si pupel mbi to qendron
dhe fletet e mallshme i puth me defrim!

Fluturo, bukuroshe, na pergezo,
perkedhelna me ate embelsire,
sic perkedhel lulet kur qendron mbi to,
dhe fushes kur me lodra i jep hir!




Ne kto raste pyetja e par qe na bashin në shkollë ishte :ça personifikon (ne kyt rast) flutura dhe ça ka dasht me than autori.
Tesh që i lexoj për kënaqësi e pa detyrim them se ska personifikim kërgja thjesht ka fjalezu nji vizitë të fluturues. Si të filmi 'the book thief'


Shumë korrekt arsyetimi në këtë. Por ba me e krahasu kët Flutur me atë të Migjenit, mendoj se janë dy këndvështrime të ndryshme


Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
LUPEN
Fri Mar 10 2017, 10:56pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264
Dallëndyshe

Dallëndyshe bukuroshe
Shpesë e dashur, vogëloshe.
E palodhur udhëtare,
Që mërgimit s’trembesh fare,
Eja, zogë, prap ndaj neve.

Dallëndyshe mërgimtare
Eja prapë në dritare,
Ndënë strehë bëj folenë,
Zogjt e vegjël ku të flenë,
Diell na sjell edhe pranverë
Siç na solle tjatër herë,
Të shkëlqejë bukuria,
Të ringjallet bukuria,
Të ringjallet njerëzia,
Gjth me lule nëpër fushat,
Vajzave t’u zbardhen gushat...
Hijeshi dhe zbukurime,
Gjith’ me këngë dhe gëzime,
Këngë malli, dashurie
Veç të rinjve q’u ka hije.
Dhe për trimat shtatselvije,
Që të presin si ngaherë,
Që t’u çfaqesh prap’ te dera
Me një lule symëshqerrë
Dhe t’i thuash: djal’ o merre!
Dallëndyshe vrapimtare
Hapi flatrat lodhëtare,
Me plot endje pranverore
Ndër livadhe lulëzore,
Ku shkëlqejnë mijra ngjyra,
Të na çelet prap’ fytyra,
Të na ndizet rishtas malli,
Të rrudhoset pakë balli,
Të dëgjojmë ligjërata
Sa mban dita, sa mban nata.




Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
LUPEN
Fri Mar 10 2017, 10:58pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264
Tingëllime

Një grimë dukej sa një mot i tërë
Ndë plepat, afër kopshtit kur të prita.
Sa shkonin rrugës!? Unë u habita,
Po ty s’të pashë, s’dinja ç’ishe bërë.

Dëshmime dashurie sa të dhashë,
Me lot si një foshnjë ty t’u luta.
Si zonjë kur me duartë të buta
Më mbanje, unë krahut ty s’të lashë.

Si perëndeshë, t’adhuronj! Mëshirë
Ki, vashë, plagën mua ti shëroma.
Afrohu, je e butë, zemërmirë;

Fisnike je, largoje madhështinë
Dhe buzëqeshjen t’ëmbël, ah, dërgoma,
Me një të puthur falma lumturinë.




Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
OLIVE OYL
Fri Mar 10 2017, 11:00pm
Qukulina


Registered Member #4115
Joined: Mon Aug 23 2010, 01:29pm

Posts: 17082
LUPEN ka shkruar:

OLIVE OYL ka shkruar:

LUPEN ka shkruar:

Flutura

O flutur e vogel e kraheshkruar,
sa e kendshme qenke ne tu dukur,
kudo ti qe shkon duke fluturuar,
s'ka gje me te pelqyer, s'ka gje me te bukur!

Flutur, ti kur vjen, gjithe gazment sjell,
natyra qesh dhe bota eshte ne gezim
se ti, vogelushe, dimrin e percjell
dhe ne na mbush zemrat me mall pa mbarim!

Gjethi me ty ka shije kur bleron,
si dhe pylli ku eshte ne lulezim,
kur lehte si pupel mbi to qendron
dhe fletet e mallshme i puth me defrim!

Fluturo, bukuroshe, na pergezo,
perkedhelna me ate embelsire,
sic perkedhel lulet kur qendron mbi to,
dhe fushes kur me lodra i jep hir!




Ne kto raste pyetja e par qe na bashin në shkollë ishte :ça personifikon (ne kyt rast) flutura dhe ça ka dasht me than autori.
Tesh që i lexoj për kënaqësi e pa detyrim them se ska personifikim kërgja thjesht ka fjalezu nji vizitë të fluturues. Si të filmi 'the book thief'


Shumë korrekt arsyetimi në këtë. Por ba me e krahasu kët Flutur me atë të Migjenit, mendoj se janë dy këndvështrime të ndryshme



Per cilën e ke fjalën konkretisht.

E vërtet secili ka origjinalitetin e vet. Për çdo herë kur na ven nji grup krijimeve prej nji autorit e Ndij dallimin mes stilit të njenit e tjetrit.

Asdreni në krijime Mduket so Pure, so innocent.




***

I once had a thousand desires,
But in my one desire to know you
all else melted away.


trokit ketu

Back to top
OLIVE OYL
Fri Mar 10 2017, 11:12pm
Qukulina


Registered Member #4115
Joined: Mon Aug 23 2010, 01:29pm

Posts: 17082
LUPEN ka shkruar:

Tingëllime

Një grimë dukej sa një mot i tërë
Ndë plepat, afër kopshtit kur të prita.
Sa shkonin rrugës!? Unë u habita,
Po ty s’të pashë, s’dinja ç’ishe bërë.

Dëshmime dashurie sa të dhashë,
Me lot si një foshnjë ty t’u luta.
Si zonjë kur me duartë të buta
Më mbanje, unë krahut ty s’të lashë.

Si perëndeshë, t’adhuronj! Mëshirë
Ki, vashë, plagën mua ti shëroma.
Afrohu, je e butë, zemërmirë;

Fisnike je, largoje madhështinë
Dhe buzëqeshjen t’ëmbël, ah, dërgoma,
Me një të puthur falma lumturinë.





Mmm sheqer
À tomber !





***

I once had a thousand desires,
But in my one desire to know you
all else melted away.


trokit ketu

Back to top
LUPEN
Fri Mar 10 2017, 11:19pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264
OLIVE OYL ka shkruar:

LUPEN ka shkruar:

OLIVE OYL ka shkruar:

LUPEN ka shkruar:

Flutura

O flutur e vogel e kraheshkruar,
sa e kendshme qenke ne tu dukur,
kudo ti qe shkon duke fluturuar,
s'ka gje me te pelqyer, s'ka gje me te bukur!

Flutur, ti kur vjen, gjithe gazment sjell,
natyra qesh dhe bota eshte ne gezim
se ti, vogelushe, dimrin e percjell
dhe ne na mbush zemrat me mall pa mbarim!

Gjethi me ty ka shije kur bleron,
si dhe pylli ku eshte ne lulezim,
kur lehte si pupel mbi to qendron
dhe fletet e mallshme i puth me defrim!

Fluturo, bukuroshe, na pergezo,
perkedhelna me ate embelsire,
sic perkedhel lulet kur qendron mbi to,
dhe fushes kur me lodra i jep hir!




Ne kto raste pyetja e par qe na bashin në shkollë ishte :ça personifikon (ne kyt rast) flutura dhe ça ka dasht me than autori.
Tesh që i lexoj për kënaqësi e pa detyrim them se ska personifikim kërgja thjesht ka fjalezu nji vizitë të fluturues. Si të filmi 'the book thief'


Shumë korrekt arsyetimi në këtë. Por ba me e krahasu kët Flutur me atë të Migjenit, mendoj se janë dy këndvështrime të ndryshme


Per cilën e ke fjalën konkretisht.

E vërtet secili ka origjinalitetin e vet. Për çdo herë kur na ven nji grup krijimeve prej nji autorit e Ndij dallimin mes stilit të njenit e tjetrit.

Asdreni në krijime Mduket so Pure, so innocent.



“Ik! Ik, moj flutur se do të digjesh! Se ke me ra në gyp të llambës dhe me flakët e saj ke me u djegë. Por flutura sdëgjon, sillet, sillet e sillet. Dhe me atë të sjellun për gyp, largohet, shkrepet, rrotullohet rreth llambës dhetë herë për mi shkrepë ...” - shkruante Migjeni në një nga shënimet e mbajtura gjatë atyre ditëve kur ishte i shtruar në sanatoriumin “Ospedale Valdese” në Torino. trokit ketu

Ndoshta janë mendime të çastit por duke pasë parasysh që Migjeni ka qenë mjaft provokues në shkrimet e tij, mendoj, pse jo, që në këtë rast flutura mund të jetë një person që i avitet rreziku pa e kuptuar ...


Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
LUPEN
Fri Mar 10 2017, 11:23pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264
Lulekuqja

Lulekuqja e mjera
Asgjekundi s’ka shtepi
E shkon jeten n’arrati
Ajo s’eshte si te tjera
S’ka stoli!

Fushes, kodres, del vetiu
Veres ngrohet, dimrit ngrin
Vete shkunde, vete mbin
Dhe, kur skuqe, vjen veriu
Dhe e perfshin.

Neper kembe gjith’ e shkelin,
Vend ne kopshtet ajo s’ka
Dore ndihme kurrre s’pa;
As e mbjellin, as e vjelin
Shkoi u tha...

Po vec ngjyra e saj si zjarri,
Si nje yll qe xixellon
Tere bota e imiton
Eshte shenje per se mbari
Nga shikon.

Ajo ngjyre kur ze shfaqet
Mbreti frone shkon e le
Njerez rober fare s’sheh
Vjen e drejta del ne faqet
Si Zot je.

Ajo ngjyre nd’ato flete
Eshte shpresa qe tregon
Nje te ardhme q’enderron
Eshte flamuri yne vete
Qe valon!




Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
OLIVE OYL
Fri Mar 10 2017, 11:23pm
Qukulina


Registered Member #4115
Joined: Mon Aug 23 2010, 01:29pm

Posts: 17082
LUPEN ka shkruar:

OLIVE OYL ka shkruar:

LUPEN ka shkruar:

OLIVE OYL ka shkruar:

LUPEN ka shkruar:

Flutura

O flutur e vogel e kraheshkruar,
sa e kendshme qenke ne tu dukur,
kudo ti qe shkon duke fluturuar,
s'ka gje me te pelqyer, s'ka gje me te bukur!

Flutur, ti kur vjen, gjithe gazment sjell,
natyra qesh dhe bota eshte ne gezim
se ti, vogelushe, dimrin e percjell
dhe ne na mbush zemrat me mall pa mbarim!

Gjethi me ty ka shije kur bleron,
si dhe pylli ku eshte ne lulezim,
kur lehte si pupel mbi to qendron
dhe fletet e mallshme i puth me defrim!

Fluturo, bukuroshe, na pergezo,
perkedhelna me ate embelsire,
sic perkedhel lulet kur qendron mbi to,
dhe fushes kur me lodra i jep hir!




Ne kto raste pyetja e par qe na bashin në shkollë ishte :ça personifikon (ne kyt rast) flutura dhe ça ka dasht me than autori.
Tesh që i lexoj për kënaqësi e pa detyrim them se ska personifikim kërgja thjesht ka fjalezu nji vizitë të fluturues. Si të filmi 'the book thief'


Shumë korrekt arsyetimi në këtë. Por ba me e krahasu kët Flutur me atë të Migjenit, mendoj se janë dy këndvështrime të ndryshme


Per cilën e ke fjalën konkretisht.

E vërtet secili ka origjinalitetin e vet. Për çdo herë kur na ven nji grup krijimeve prej nji autorit e Ndij dallimin mes stilit të njenit e tjetrit.

Asdreni në krijime Mduket so Pure, so innocent.



“Ik! Ik, moj flutur se do të digjesh! Se ke me ra në gyp të llambës dhe me flakët e saj ke me u djegë. Por flutura sdëgjon, sillet, sillet e sillet. Dhe me atë të sjellun për gyp, largohet, shkrepet, rrotullohet rreth llambës dhetë herë për mi shkrepë ...” - shkruante Migjeni në një nga shënimet e mbajtura gjatë atyre ditëve kur ishte i shtruar në sanatoriumin “Ospedale Valdese” në Torino. trokit ketu

Ndoshta janë mendime të çastit por duke pasë parasysh që Migjeni ka qenë mjaft provokues në shkrimet e tij, mendoj, pse jo, që në këtë rast flutura mund të jetë një person që i avitet rreziku pa e kuptuar ...


Nji flutur që lun me zjemin e llambes e ne fund digjet...

Ke t'drejte LUPEN



***

I once had a thousand desires,
But in my one desire to know you
all else melted away.


trokit ketu

Back to top
OLIVE OYL
Fri Mar 10 2017, 11:26pm
Qukulina


Registered Member #4115
Joined: Mon Aug 23 2010, 01:29pm

Posts: 17082
LUPEN ka shkruar:

Lulekuqja

Lulekuqja e mjera
Asgjekundi s’ka shtepi
E shkon jeten n’arrati
Ajo s’eshte si te tjera
S’ka stoli!

Fushes, kodres, del vetiu
Veres ngrohet, dimrit ngrin
Vete shkunde, vete mbin
Dhe, kur skuqe, vjen veriu
Dhe e perfshin.

Neper kembe gjith’ e shkelin,
Vend ne kopshtet ajo s’ka
Dore ndihme kurrre s’pa;
As e mbjellin, as e vjelin
Shkoi u tha...

Po vec ngjyra e saj si zjarri,
Si nje yll qe xixellon
Tere bota e imiton
Eshte shenje per se mbari
Nga shikon.

Ajo ngjyre kur ze shfaqet
Mbreti frone shkon e le
Njerez rober fare s’sheh
Vjen e drejta del ne faqet
Si Zot je.

Ajo ngjyre nd’ato flete
Eshte shpresa qe tregon
Nje te ardhme q’enderron
Eshte flamuri yne vete
Qe valon!




Sa Deshta me tthan THIS IS NOT THAT PURE do tflitet për atdheun... Doli të flamuri në fund doli vet haha




***

I once had a thousand desires,
But in my one desire to know you
all else melted away.


trokit ketu

Back to top
LUPEN
Fri Mar 10 2017, 11:27pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264
Porteret i diplomatit shtatanik

E ka shtatin tri pellembe
Dhe fytyren qeramidhe
Si sqepare ka ca dhembe
Dhe nje t'ecur karavidhe.

Nje grusht kembe i ka miku
Ne kepuce fron te larte
Bark e koke si shiniku
Dhe nje pamje sysh, te tharte.

Dhe nga duart eshte i gjate
Po: shpesh-her i ka te gjata...
Gjith te duket t'jet'i urte
Po ne shpirt m'i zi se nata.

Kur shkon rruges s'e nxe vendi
Shkel e mfryhet si gjel deti
Djathte e mengjer hedh sy shpendi
Me menyra mendje-lehti.

Kur me shoket rri me fjale
Per t'i bindur sa q'u thote
Perpelitet mun si ngjale
Pa dhe trupn' e kthen si rrote.

Miqesine e ka per cipe
Peshe kurre s'i ka vene
Dhe sado q'i shtije kripe
Kripa shije s'i ka lene.

Di te sillet qysh te duash
Plot menyra ledhatare
Por menyrat po t'ia gjuash
Sheh si dhelper qenka fare.

Jet' e tija plot mistere
Si dhe letrat sibiline
Veperat si gjemba ferre
Rend si korbi pas stervine.

Ndrron perdita mij besime
Per qellime satanike
merr e jep e cfaq mendime
Me dredhi makjavelike.

Fjal' e tija ka te bindur
Vec per sa qe nuk e njohin
Sa per vepra s'eshte i lindur
Flas per vepra qe te ngrohin.

Nje bisede porsa nisi
I cthur fjalet si te doje
Djallezi q'e ka prej fisi
Sipas castit ne nevoje.

Se ka fryme diplomati
Le te mburret zoterija
Por qashtu me q'e do fati
Si lum ne dhe Shqiperija!




Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
LUPEN
Fri Mar 10 2017, 11:31pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264
Trazime shpirtërore
(Njëj mikut të pangushëlluar)

Si ndrrohet pylli rrobe dhe stolije,
Kur vjeshta ngjyrëverdhë e përflak
Dhe bryma dërmën flatrave u shtie
I le pa fare fletë dhe pa gjak,

Dhe trupi em, i brejtur prej kujtimesh,
Si brehet vjetesh kurmi i lisit plak,
Rri strukur si një i rrahur frushkullimesh,
Si shpend i rrejtur, kapur keq në lak.

Kur grushti i fortë e prek me vrap furtune,
Tërhiqet zvarrë barkas si shterpi,
Pa përdëllim sheh mjegulla dhe tyme,
Kuçedër gojëgjerë që përpi.

Çdo ndjenjë e ime dridhet si gjeth ahu
Me vrull, kur sqota çthuret e pafre,
Kërkoj fuqi t’i pshtetem kujt pas krahu,
Të mund të marr prap’ frymë krejt të re.

Në shpirtin tem shpërthejnë papandehur
Furtuna dhe shtërngata plot furi,
Si do lëkundje trupi krejt të nxehur
Ofshame që s’e lanë me u përtri.

Më prekin thellë ushtimat mizorie
Posi një ushtimë pylli që kumbon,
Kur çdo sulmim sëpata vjen e bie
Njashtu në trupin tim çdo send ushton.

I lumtur kush aspak s’i ndjen goditjet
E fatit që të ndjek kur bën çdo çap,
As s’i tmerohet shpirti nga tronditjet
E çdo të keqe, thonjsh kur vjen të kap.

Një ças rrënime bën shpesh teje,
Çdo mis i trupit plagë mbushet plot,
Sikundër krisma e rreptë e një rrufeje
Dërmon e djeg atje ku s’vete kot.

M’u tretën ëndrrat, ngjethjet djalërie,
Sot pika lotësh derdh me ngashërim,
Kujtimet çdo së shkuarës gazmore
Më mbushin në çdo çast me mallëngjim.

Çdo shpresë e bukur shkundet fije, fije,
Si shkunden lotet, era kur fillon,
Që larg një frymë e rëndë, frymë zije
Me çap të shpejtë vjen dhe më pushton.

Përse tëhuhen kaq e kaq dëshira,
I trashë hi të zerë vend mbi prush,
Të shkosh padashur ditë të vështira,
Mos gjesh aspak mëshirë nga kurrkush?

Dikur në palcë ndjenja dridhmat gazi,
Nga dejt e mi vërshonte jetë e re,
Por fati kur dhuratat gjijsh m’i zbrazi,
Çdo ditë e bardhë zu m’u mbush me re.

Gëzonja ditën, diellin, natën, yjet,
Natyra krente pamje plot shkëlqim,
Ndër valle lulesh këngë drithnin pyjet,
Një shpirt i lumtur, gaz edhe dëfrim.

Kur çilte ngjyrat rishtazi lilaku,
Si nuse kur stolisej çdo qershi,
Në trup më shigjetonin rryma gjaku,
Mbi bar kur lulet rrithnin posi shi.

Më nge violisë kur i binte zogu,
Më mbushej zemra mall e dashuri,
Më dehte trëndafili, borziloku.
Kallinjt’ e verdhur, larë me flori.

Mbi fushat hëna derdhte rreze ergjëndi,
Liqeni dridhej fshehtas në kallam,
Shijonja bukurirat e çdo këndi
Me një etje sa nuk dinja se ku jam.

Ngadalë ma mbylli derën lumturia
Me të pashoq guxim dhe vendimtar,
Sapo s’më buzëqesh më bukuria,
Këputet delli i tingullit magjistar.

1940




Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
LUPEN
Fri Mar 10 2017, 11:33pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264
Dua

Mbi bar dua të prehem,
të këndoj, të dëfrehem,
të shoh rreth bagëtinë,
kur hanë dhe pinë;

të shoh fushat e blerta,
bimët kur i fryen era,
njerzit kur punojnë
dhe çupat kur këndojnë!

Ah, dua dhe lulet,
kur i shfaqin pekulet,
dhe fluturat që venë,
mbi to dua të jenë;

bilbili t'ia thotë
nën diellin e ngrohtë.

Dua dhe Shqiperinë,
se atje kam shtëpinë,
kur rrija nepër ferrat
edhe lozja me sheqerrat;

për këtë kam dëshirë
dhe s'dua më mirë,
atje dua të shkoj,
sa të jem e të rroj!



[ Edited Fri Mar 10 2017, 11:35pm ]


Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
LUPEN
Fri Mar 10 2017, 11:34pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264
Kushtrimi i djalërisë

Si lum ti, moj djalëri,
Me plot hov e zjarr të ri,
Si lum ti, moj Arbëri,
Që rrit bij me shpirt të ri.

Burra, trima si qëmoti,
Falnë gjakun, shpirt e jetë
Sipas fjalës që dha Zoti!
Shqipëria rron për jetë.

Si tufan u sul rinia
Nëpër male, shi dhe dborë
Si furtun’ e si stuhia
Jashtë armikun që ta çporrë.

Katundari dorëthatë,
Që s’gëzonte gjë nga jeta,
Më s’është robi jetëngratë,
Mbledh për vete, rend si bleta.

Porsi ujku, punëtori
Po sheh dit’ e çast të bardhë,
se me rendin sot që mori
Jetë e re filloi të zbardhë.

Lum si ti, moj djalëri,
Me plot hov e zjarr në gji,
Si lum ti, moj Arbëri,
Që rrit djem me shpirt të ri.

(pjesërisht)




Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
LUPEN
Fri Mar 10 2017, 11:36pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264
Një diell i ri

Sot mori fund çdo gjurmë tiranie,
Një diell i ri po ndrit plot me shkëlqim,
Për kombin lind një kohë lumturie
Dhe për bishat e egra një shkatrim.

Ndër malet tona, shkaba ku ka çerdhen,
Filiza rriten sot me gjak të ri,
Me vrull e zjarr në gji, rrebesh që derdhen,
Të dalin fitimtarë për liri.

Tiranët pa të drejtë që na shtypnin
T’iu jemi robër veç për pasuri,
Të vritemi për ta veç gjak na lypnin
Për me na mbajtur peng në skllavëri.

Mjaft, se s’na mbet durim, o të mallkuar,
Me rrojtje t’ashpër, rrojtje si në ferr,
Sot ne ju mbajmë fytit kaq shtërnguar,
Dhe ne të shohim jetë pa një vrer.

Larg nesh ju egërsira fushe e mali,
Që thithni gjak papra nga çdo shtegtar,
Se jetën, Perëndia që na e fali,
E keni veç për vatrën shenjt altar.

1945




Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
LUPEN
Fri Mar 10 2017, 11:41pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264
Triologjia e jetës

I. Kënga e të riut njëzet vjeç

Me syt’ e mi shkreptima hyjsh e flakë
Tek ta papra thërmon me hir prendvera,
Qysh hyll i dritës terrin del ta flakë,
Si shtyllë zjarri mundës prij ngaherë.

Jam bota e re, që vëndin ze së vjetrës;
Pushteti im nuk njeh kurrkund kufive;
Si lulja që përtrihet pas një tjetrës,
Në rrahje rrezesh, andje shkrep dhe hire.

Jam lis me pemë t’arta, fletë argjendi,
Koshere mjaltë blete lulesh maji;
Nuk trembem nga furtuna, shi dhe shqota,
Si trimi përball çdo lufte plot kuraj.

Rreth meje shpallen këngë lumërie,
Të bukurat e dheut për dore vargje
Ja dredhin valles n’ëndrra dashnie
Hirplot tërhidhen dhe epin trupat hargje!

Thesaret s’i peshoj, thesar jam vetë,
Të rit’ e kam dhuratë dhe kurorë;
Fuqi luani kam dhe gjak të nxehtë,
Sa gurët më të fortë i shtrydh me dorë!

Jam kënga e moshës së re, lajmtar gojarti,
Ndër tinguj magjiplotë jehon dëfrimi;
Ylber q’e kap gjithë tokën që së larti:
Jam mbreti ngadhënor mbi fron shkëlqimi!

II. Kënga e mesatarit gjashtëdhjetëvjeçar

O ditë të bukura të jetës sime,
Që pa ju ndjehur merrni tatëpjetën,
Si rrymë lumi shkisni pa pengime
T’ja mblidhni fijet lëmshit që lidh jetën!

Ju gaze që shpërndanit, rreze flake
Ndër maja ledhatare plot dëshira,
Sot fikeni si lule vjeshtarake
Në frytje t’erës shembur poshtë të mpira.

I zhveshur nga stolitë e bukurisë,
Si zhvishet pylli rrobes tij verore,
Me vrer shoh si erret ylli i bukurisë,
Në tym si pshtillet pamja madhështore.

Si trim i ri mendonja kryevepra,
Se le në botë një emër largtingllonjës,
Të mburrem me të kota dhe të tepra
Sa shkrepnim prej një truri ëndërronjës.

Kujtimet e ëmbla koha pa kujdese
Ma piku zemrën sot si maja thike
Pa mundur t’i mbështillem një harrese,
Më mos godasë vrull’ i rreptë plumbi.

Tash lamtumirë, o vjete lumturie,
Me faqet kthyer drejt nga Perëndimi,
Pres vetullvrojtur rrudhat pleqërie
S’tallje shenjë e re... rizbukurimi.

III. Kënga e plakut njëqindvjeçar

Në trupin tim të zbrazët si zgërbonjë
Si lisi plak i shqyer prej rrufeje,
Për hir ka bërë çerdhe një zhgabojë
Me kthetrat ngulur copra që bën meje.

Mbi shpirtin tim rëndon një rrasë varri,
Me kryq të shkruar lotësh vese pylli,
Çdo pikë djek shprush thëngjillit zjarri
Si dhe qirinjsh kur derdhen pika dylli...

Si muret e një tempulli të vjetër,
Ku dhëmbi i kohës gjurma le të thella
Dhe hijes seme – vepër sikur tjetër –
Për ças e ndenj qysh krimbat bëjnë shpella.

Më dysh kërcinjtë e këmbëve të mija
Dhe brinjët hekura dritare burgu,
Fytyrëtharë, rrudha plot e vija,
Kufomë e gjallë, rrojtje e zezë murgu.

Si yll në perëndim ndër drithma vdekje,
Që zhduket për t’u kredhur larg në rrymë,
E shkuara me t’ardhmen gjith’ në prehje,
Prej hirit tem përtrihet tjatër frymë.

1940




Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
LUPEN
Fri Mar 10 2017, 11:48pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264
Himni i Flamurit (Betimi mi flamur)

Rreth flamurit të përbashkuar
Me një dëshir' e një qëllim,
Të gjith' atij duk' ju betuar
Të lidhim besën për shpëtim.

Prej lufte veç ay largohet
Që është lindur tradhëtor,
Kush është burrë nuk frikohet,
Po vdes, po vdes si një dëshmor!

Në dorë armët do t'i mbajmë
Të mprojmë atdhenë më çdo kënt,
Të drejtat tona ne s'i ndajmë;
Këtu armiqtë s'kanë vënt.

Se Zoti vetë e tha me gojë
Që kombe shuhen përmi dhe,
Po Shqipëria do të rrojë;
Për të, për të luftojmë ne!

O flamur, flamur, shenj' e shenjtë,
Te ty betohemi këtu,
Për Shqipërin' atdhen' e shtrenjtë,
Për nder' edhe lavdimn' e tu.
Trim, burrë quhet dhe nderohet
Atdheut kush iu bë theror;
Për jet' ay do të kujtohet
Mi dhet, mi dhe si një shenjtor!

Historiku i krijimit të himnit tonë kombëtar trokit ketu




Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
LUPEN
Sat Mar 11 2017, 01:11pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264





Aleksandër Stavre Drenova, i njohur më mirë nën pseudonimin e tij Asdreni, lindi më 11 prill 1872 në Drenovë (Korçë). Ka qenë një poet, publicist, patriot shqiptar. Është autori i Himni i Flamurit.

I mbetur jetim u detyrua të braktiste shkollën e mesme dhe të mërgonte në Rumani më 1889. Bëri punë të ndryshme dhe kaloi një jetë me shtrëngime. Mori pjesë gjallërisht në përpjekjet e kolonisë së shqiptarëve të Bukureshtit në luftën për çlirimin kombëtar dhe u shqua si veprimtar i saj. Nisi të shkruante poezi dhe publicistikë nga fillimi i shek. XX. Në krijimet e para poetike, të cilat i përmblodhi në librin "Rreze dielli" (1904), Asdreni vijoi traditat e poezisë së Naim Frashërit, lartësoi dashurinë për atdheun, nxiti bashkatdhetarët të rreshtoheshin në luftën për çlirim nga zgjedha turke. Vepra më e rëndësishme e Asdrenit, "Ëndrra e lotë" (1912) shquhet për pasurinë e motiveve, frymën demokratike dhe nivelin e denjë artistik. Në krijimet e këtij vëllimi poeti demaskoi ashpër pushtuesit e huaj, i këndoi heroizmit të masave popullore në kryengritjet e armatosura të viteve 1911-1912, fshikulloi parinë frikacake dhe oportuniste, e cila iu resht detyrës ndaj atdheut ("Zëri i kryengritësve", "Krerëve tradhëtorë", "Çpërblimi"). Te ky vëllim u përcaktuan tiparet themelore të krijimtarisë së Asdrenit: fryma luftarake, karakteri demokratik, interesimi për problemet shoqërore, notat e ligjërimit të gjallë. Ajo shënoi një hap në kalimin nga romantizmi te realizmi në letërsinë shqiptare. Në krijimtarinë e Asdrenit motivi i luftës për çlirim kombëtar u ndërthur me idenë e luftës shoqërore, në shumë vjersha gjeti pasqyrim pakënaqësia e njeriut të thjeshtë ndaj shoqërisë borgjeze të kohës. Eshte gjithashtu autor i Hymnit te flamurit, nje hymn kombetar per te gjithe shqiptaret.
Busti i Asdrenit në fshatin e lindjes Drenovë, afër Korçës

Ngjarjet që pasuan shembjen e shtetit të lirë kombëtar shkaktuan tek poeti një dëshpërim të thellë, që u shpreh në krijimet e periudhës 1914-1920 ("Shqipëria më 1914" etj.). Në gjysmën e parë të vitit 1920, nën ndikimin e lëvizjes demokratike, poezia e Asdrenit përjeton një hov të ri. Në një sërë veprash të kësaj kohe poeti shprehu aspiratat e masave popullore për drejtësi shoqërore. Në heroin e poemës "Burri i dheut" (1920), Asdreni mishëroi përfaqësuesin e vegjëlisë që derdhi gjakun më 1920 për dëbimin e pushtuesve italianë dhe për një të ardhme më të mirë. Në këtë periudhë poeti shkroi një radhë vjershash të rëndësishme. si "Hymni i festës", "Fisnikët e Shqipërisë", "Republika shqiptare", në të cilat demaskoi forcat e vjetra shoqërore dhe antipatriotike, që përvetësuan frytet e sakrificave të masave popullore në luftën për çlirim dhe nisën të sundojnë vendin sipas interesave të tyre. Dështimi i Revolucionit Demokratikoborgjez të Qershorit 1924 e forcoi frymën e pesimizmit dhe të fatalizmit në krijimtarinë e Asdrenit (Psallme murgu, 1930, dhe një varg krijimesh poetike të viteve 30). Herë-herë poeti u përpoq të çlirohej nga ndikimet moderniste: në poemën "Trashëgimi" (1935) kritikoi qeverinë për krizën ekonomike e cila në atë kohë kishte përfshirë thuajse mbarë rruzullin. Vëllimin e vet të katërt Kambana e Krujës nuk e botoi dot me gjallje. Në vjershat e viteve të fundit të jetës përshëndeti ngadhënjimin e revolucionit popullor në Shqipëri.

Asdreni vdiq më 11 dhjetor 1947 në Bukuresht, Rumani.

(ps: korrigjova ditën e vdekjes)



[ Edited Sat Mar 11 2017, 04:51pm ]


Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
OLIVE OYL
Sat Mar 11 2017, 03:33pm
Qukulina


Registered Member #4115
Joined: Mon Aug 23 2010, 01:29pm

Posts: 17082
Ups Wiki frëngjisht e jep se vdiq në fshatin e lindjes






***

I once had a thousand desires,
But in my one desire to know you
all else melted away.


trokit ketu

Back to top
LUPEN
Sat Mar 11 2017, 04:53pm

Registered Member #2813
Joined: Tue Mar 24 2009, 12:56am

Posts: 10264
Në mërgim

..........................................

Shqipëri, o vent i bukur
Fusha e male plot me ar
Ku ç'do burrë në të dukur
Është trim e luftëtar;

Me sa mall e sa dëshirë
Atë ditë po e pres,
Që edhe unë atje i lirë
Pranë prindërve të vdes!




Edhe lumi ka kangen e vet. Nga një herë e zhurmshme dhe e vrullshme: kanga e randë e vajit. Mandej me një rrëmbim gazmor që kënaq çdo gja që natyra ka falun: kanga e hovshme e haresë.
Lot e gaz. Si jeta e njerëzve...

Back to top
Go to page  1 2  

Jump:     Back to top

Syndicate this thread: rss 0.92 Syndicate this thread: rss 2.0 Syndicate this thread: RDF
Powered by e107 Forum System
Kerko ne Google dhe ShkodraOnline.Com
Custom Search
Mire se Vini
Emri i Identifikimit:

Fjalkalimi:




Me Kujto

[ ]
[ ]
Muzik Shkodrane - Sagllam


 
Chat Box
You must be logged in to post comments on this site - please either log in or if you are not registered click here to signup

Shkodra ne Youtube
Any use of the name and content of this website without the explicit written consent of the owners is strictly prohibited and it is protected under law. Email:webmaster@shkodraonline.com Per cdo ankese ju lutem mos hezitoni te na shkruani Flm. info@shkodraonline.com
Theme created by Free-Source.net
Render time: 0.2500 sec, 0.0564 of that for queries. DB queries: 52. Memory Usage: 3,008kB